"Helgidómur og handverk liðinna alda"
Tungufellskirkja
Elstu rituðu heimildir um kirkju í Tungufelli eru frá um 1200 samkvæmt kirkjuskrá biskups Pál Jónssonar í Skálholti. Þar kemur fram að kirkjan hafi verið helguð heilögum Andrési postula.
Gamli bærinn
Bærinn í Tungufelli er talinn liggja fjærst, allra bæja á Suðurlandi, frá sjó. Styst er í Hvalfjörð um 58 km. Frá veginum inn Tungufellsdal er þægilegt að ganga um friðreit Landgræðslunar að Gullfossi en fossinn er engu síðri að austan séð. Tungufellsdalur er innaf bænum fallegur dalur með birkiskógi og í gengum dalinn rennur Dalsá og Svartá kemur niður í dalinn í fallegu gljúfri sem heitir Svartárgljúfur.
Á 15. og fram á 16. öld bjó í Tungufelli Halldór Brynjólfsson lögrettumaður, fyrirmaður í Árnesþingi og sá sem fyrstur skrifaði undir Áshildarmýrarsamþykkt 1496. Tungufell var síðasti viðkomustaður Reynistaðabræðra áður en þeir héldu upp í sína örlagaríku för á Kjöl haustið 1780.
Skammt frá Tungufelli er bærinn Jaðar er Bryjólfur biskup stofnaði og ætlaði konu sinni til ábúðar að sér látnum.
Þjóðbúiningarnir
Á 19. öld reis spurningin: Hvað gerir þjóð að þjóð?
Þá varð til öflug endurreisn íslenskra kvenbúninga, að miklu leyti fyrir tilstilli Sigurðar Guðmundssonar málara, sem hvatti konur til að varðveita og endurnýja forn klæði í stað danskra tískufata.
Úr þessu spretta helstu form þjóðbúninga kvenna:
Faldbúningur – hinn eldri
Úr honum þróaðist:
Skautbúningur (um 1860)
Hátíðarbúningur með gljáandi skarti og hvítu skautinu.
Kyrtill (um 1870)
Léttari, hreyfanlegur dansbúningur.
Upphlutur (kringum 1900 sem sérstakur búningur)
Upprunalega hversdagsbúningur sem síðar varð formfestari.
Peysuföt
Vinsæl bæði sem spari- og hversdagsfatnaður.
Hvar er Tungufell!
Tungufell í Hrunamannahreppi er um 20 km fyrir ofan Flúðir. Þegar komið er í gegnum Flúðir er beygt inná veg nr 30 og ekið um 16 km. Þá er beygt inná veg nr 349 Tungufellsveg.